کی باورش میشه که با پول 5 تا بستنی میشه کفش خرید؟ یا لباس؟ ما نزدیکمون جمعه ها بازار محلی هست و بعضی وقتا سر میزنیم، مردم بعضیاشون یه سری چیزایی میارن بفروشن که قشنگ میشه فقر رو حس کرد 

چیزایی که حتی به فکر ادم نمیرسه ببینه ، البته این توضیحا مال تیکه دوم بازاره ، تیکه اولش بهتره ولی توی تیکه دوم فقر بیداد میکنه 

بعضی وقتا بین همه اون دست فروشا ، چیزایی خوبیم میشه خرید ولی خیلی اتفاق نادریه چون بیشتر چیزایی که میبینی به درد خریدن نمیخوره 

یه پیرمردی هست که هروفت بریم بهش سرمیزنم ببینم اگه چیزی داره و به درد میخوره (دست هزارم نیست) ازش خرید کنم، امروز که چیز به درد بخوری نداشت 

کلا اگه به من باشه و مامان هی نگه زود باش بریم ، دوست دارم سر هرکدوم از غرفه ها وایسم و اینقدر چشم بچرخونم ببینم چیزی هست که بشه ازشون خرید؟ حتی اگه بعدا استفاده اش نکنم ولی همین که یه کمکی هرچند کم بهشون بکنم باعث میشه اینقدر وقتی از اونجا برمیگردم ناراحت اوضاعشون نباشم