من هنوز باور نکردم تموم شده و الان خونه ام ، اون چند روز عملا کار خاصی نکردم ولی خوش گذشت و بیصبرانه میخوام دونه دونه روزای باقی مونده تا سال آینده رو بشمارم و خط بزنم تا دوباره چنین سفری رو تجربه کنم 

در مورد امسال مطمئن نیستم ، کم کاری از خودم بوده و بسته به رنکینگ ها و کف ، شانس قبولی متغیره ، شاید اصلا همین امسال شد ، شاید نشد ، کسی نمیدونه و باید تا اکتبر که رنکینگا دونه دونه بیاد صبر کرد 

ولی اگه امسال نشد و 2022 و توی اخرین روزای 19 سالگی خواستم استارت زندگی جدیدو بزنم انتخابم شبیه انتخاب امسالم نیست ، امسال فقط فکر میکردم میخوام قبول شم و برم و حتی اگه شهر کوچیکی باشه طوری نیست (واقعا طوری نیست ، همین که از اینجا برم عالیه ) ولی اگه نشد که بشه سال دیگه دانشگاهای رنک میزنم و میرم پایتخت :))

 با این تلاش کم وقتی میتونم از نتیجه راضی باشم وقتی بیشتر تلاش کنم صد در صد نتیجه میده 

هنوز روزای ریکاوری تموم نشده ، برنامه زیادی واسه 19 سالگی دارم که قدم به قدم که اجرا بشن حتما اینجا مینویسم تا بعدا یادم بمونه که 19 سالگی چطوری گذشت ، همونطوری که یادمه که 18 سالگی چطوری گذشت 

18 سالگی عجیب ، گنگ و خاکستری بود ، خاطره های خوب زیاد داشت و تجربه های زیادی داشت ولی خوشحالم که تموم شده ، خیلی اذیت شدم و فعلا میخوام باور داشته باشم که 19 سالگی شبیه 18 سالگی نیست و من قراره باعث بشم که شبیه نباشه 

جاده ، مسیر ، هدف همه چیز مشخصه ، تلاش؟ من اوکیش میکنم 

عجیب واسه ترکوندن انگیزه دارم 

روزشمار واسه اینکه نی نی داره میاد شروع شده ، قرار بود چند روز پیش بیاد ولی مثل اینکه علاقه ای واسه اومدن به این دنیا نداره و فعلا ترجیح داده توی شکم مامانش بمونه و ما رو منتظر بمونه ، حتی نمیتونم تصور کنم که با اومدنش چقدر قراره زندگی قشنگ تر باشه :))

* ولی مطمئنم وقتی بیاد برنامه هام بهم میریزه و نی نی میره اولویت همه برنامه ها ، طوریم نیست هرکه طاووس خواهد جور هندوستانشم میکشه