امروز روز خاصیه. روز از دست دادنِ یه دوستِ وبلاگی. کسی که هنوز هم وقتی مرداد می رسه، خیلی ها حالشون گرفته می شه. کسی که هنوز ردپاش گوشه گوشه ی بلاگ پیداست. و حالا 6 سال شده که نیست… تمام حسرتم اینه که کاش کاری از دستمون برمی اومد… کاش می تونستیم کمکش کنیم و حالا کنارمون بود…

امیدوارم بخشیده بشی… سر اذانه که می گم… امیدوارم بخشیده بشی… امیدوارم در عذاب نباشی… امیدوارم خوب باشی…