۱. چه عدد بدی. غم عالم به دلم نشست. به یاد پرواز ۷۵۲ و ۱۷۶ شهید اون حادثه فاتحه‌ای قرائت و شمعی روشن کنیم 💔

۲. بلاگفا چقدر سوت و کور شده یهو. خیلی عجیبه. یعنی یه روزی میرسه که دیگه هیشکی نیاد اینجا؟ اون موقع برا کی بنویسیم؟ من تا جایی که جان و انگیزه‌ای باشه و حتی یه نفر وبلاگمو بخونه، خواهم نوشت. آپ نشدن وبلاگها و خداحافظی دوستان واقعا غم انگیزه.

۳. یه بار داشتم برا هدی کامنت میذاشتم چند سال قبل، بعد همزمان والیبال هم میدیدم. ایران از برزیل جلو بود تو ست پنجم. همون موقع که براش نوشتم داریم میبریم، متاسفانه برزیل یهویی برگشت و ایرانو شکست داد. برا همین مجبور شدم کمی برای نوشتنش صبر کنم تا بازی جلو صربستان تموم بشه. 

ایران ۳ – صربستان صفر، با این نتیجه به دور بعد صعود کردیم

۴. این روزا حال طبیعت هم خوب نیست. دریاچه ارومیه قدم به قدم داره به سمت مرگ قطعی قدم برمیداره. جنگلهای زاگرس رو پروانه های بلوط خوار غارت میکنن‌. رودها هم یکی یکی دارن میخشکن. 

ناراحت کننده است که ما امانت دار خوبی برای گذشتگان نبودیم. گذشتگان ما اشعار زیادی برای طبیعت سرودن و خیلیاشون با توجه به زیباییهای طبیعت به خدا میرسیدن. پدربزرگم همیشه میگفت «آغاج کَسَن باش کَسَر» یعنی کسی که درختی قطع کنه میتونه آدم هم بکشه.

۵. از امشب قراره در معیت هاتف و زیبادل، تو آزمایش علمی لیموآ شرکت کنم. اگه میخوایید شرکت کنید اینجا کلیک کنید. مطمئنم جوونایی مثل لیموآ، میتونن ایران و جهان رو در آینده به جای بهتری برای زندگی تبدیل کنن.

۶. شینزو آبه نخست وزیر ژاپن ترور شد، الاناست که عمه هاچیوانا تو ختمش بگه دیشب خواب شینزو رو دیدم، تو یه جای خوش آب و هوا و سرسبز نشسته بود یه لباس سفیدم تنش بود. بهم گفت جای من خوبه به خانم بچه ها بگو نگران نباشن

۷. همه آدمای دنیا غم دارن. این غمها گاهی بزرگن، گاهی کوچیک. ما باید این غمها رو برا همه به رسمیت بشناسیم، از جمله خودمون. بیاییم از این غمها با افرادی که مورد اعتمادمون هستن صحبت کنیم. بیاییم تو غم هم شریک بشیم و سعی کنیم مرحمی برای درد هم باشیم. بیاییم همدل و همراه هم باشیم. به قول مولانا:

ای بسا هندو و تُرک همزبان

ای بسا دو تُرک چون بیگانگان

پس زبان همدلی خود بهتر است

همدلی از همزبانی بهتر است

و مطمئن هم باشیم که خدا از تمام غمها و شادیهای ما بزرگتره…

خدایا به امید خودت! ما رو تو خیلی حساب باز کردیم

۸. اول اسم پست رو گذاشته بودم پراکنده کوچولو. بعدا هر چی بیشتر نوشتم بیشتر و بیشتر نطقم باز شد. پس تبدیل شد به پراکنده… مثل همیشه

۹. عیدتون مبارک رفقا. فردا رژیم مژیم تعطیل. به قول یکی از دوستام فردا روز ملی آبگوشته 

۱۰. بچه های همسایه ۵-۶ سالشونه. تو کوچه دعواشون شد. هیچی دیگه چند تا فحش جدید ازشون یاد گرفتم.