می دونم عقلانی نیست . می دونم مسخره هست . اما من توی مکالماتی که با دوستام و با فامیلام دارم خیلی پیش میاد که شخصیت خودم رو تخریب میکنم . بعضی موقع ها از خودم می پرسم . هی سین ! چه مرگته واقعا ؟ چرا انقدر به این رفتار زشتت ادامه میدی ؟ اما گویا هیچ وقت هیچ راهکاری برای کنار گذاشتنش پیدا نکردم . الانم که دارم این پست رو می نویسم نمی دونم آخرش قرارعه یه راهکار به خودم ارائه کنم یا نه .

بذار بهش دقیق تر نگاه کنم . صادقانه بگم من آدمی هستم که اعتماد به نفس پایینی داره . وقتی حرفی میزنم که توش خود تخریبی هست معمولا با چاشنی طنز بیانش میکنم . خب این باعث میشه توجه دیگران جلب بشه . اون ها میخندن و شاد می شن . خب آخه به چه قیمتی ؟ کی گفته وظیفه توعه که دیگران رو شاد نگه داری ؟ و البته گاهی هم این خود تخریبی رو با چاشنی غم بیان میکنم که خب باعث میشه دیگران بهم ترحم کنن . بهم حرفای امیدوار کننده بزنن و چه صادقانه و چه با دروغ بهم بگن نه این طور نیست و خیلی هم اوکی هستی . سوال اینجاست تو که میدونی وقتی دیگران بهت ترحم میکنن یعنی با دروغ باهات رفتار میکنن . یعنی تو رو یک انسان ضعیف شناختن . جلب توجه دیگران به چه قیمت ؟ اینا رو که می نویسم از دست خودم عصبانی میشم . بذار یخورده تو اینترنت بگردم شاید یه سری راهکار پیدا کردم…

خب من یه مقدار توی اینترنت گشتم . کلید واژه ای هم که استفاده کردم خود تخریبی بود . ولی گویا تعریف خود تخریبی چیز دیگه ای هست و اون چیزی که من مدنظرم بود پیدا نشد. چند تا کلید وازه دیگه رو هم جست و جو کردم . مثلا جلوگیری از خودتحقیری یا جلوگیری از مسخره کردن خودمان در برابر دیگران…ولی مطلب موردنظر من پیدا نشد . به هر حال شاید بعدا دوباره سعی کنم با کلید وازه های جدید دنبالش بگردم اما حین خوندن چند تا مقاله یه سری راهکار به ذهنم رسید . نمی دونم واقعا موثر باشن یا نه اما می نویسمشون اینجا:

خب من قرار هست فردا برم بیرون . پس خیلی امکان داره که مثل همیشه وسط صحبت با دوستام حرف هایی بزنم که توش خودم رو تحقیر کنم. اولا یه علامت ضربدر میزنم پشت دستم که جلوی چشمم باشه و بهم یجور اخطار بده که نه ! نباید خودتو مسخره کنی! بعدش اینکه فردا صبح هم میام باز یه پست می نویسم و سعی میکنم باز به خودم هشدار بدم . دیگر اینکه ویژگی های مثبتم رو به خودم یاد آوری کنم و اگر قرار باشه در جمع دوستام درباره خودم حرف بزنم سعی کنم درباره ویزگی های مثبتم حرف بزنم . یادم باشه که قبل هر حرفی فکر کنم . سبک سنگین کنم حرف هایی که قرار هست بگم رو . پرحرفی نکنم و سعی کنم بیشتر شنونده باشم . هر چقدر کمتر حرف بزنم کمتر خود تحقیری میکنم . خب فعلا همین ها به ذهنم میرسه بعدا شاید راهکار های بیشتری رو پیدا کردم.