بعضی وقتا بعضی از ما بعضی چیزا رو نمی فهمیم.مثلا بعضآ بعضیا که عوضی نیستن رو  با بعضی از عوضیا  عوضی  میگیریم و البته بیشتر بر عکس . اینه که روزای زیادی رو با چیزی عوض میکنیم که عوضش هیچی….

گاهی می پری که دستت بخوره به پر یه پری ، که یهو می بینی پرت گرفته به پر یکی پریشون تر از خودت و تازه می فهمی انگار خودت  نبودی ، عمرت بوده که پریده وحالا هیچی…..

                                                                   پریده و حالا هیچی…..

                                                                                                    پریده و حالا…..

                                                                                                                              پریده و…..

                                                                                                                                                   

                                                                                                                                                                     پر…..

 

 بگیر باز به دستت به قصد من تبری را                        چنان بزن که نیابد کسی ز من اثری را

 چنان بزن به زمینم که بعد از این دگر از من                  کسی به یاد نیارد شکوه و شور وشری را

تبر بزن ! بنشانم ! به خاک وخون بکشانم                    ولی مرنجان از خود دل چنین پسری را

کسی که مثل درختی نشسته است که چشمت          به اونشان بدهد فصل سبز تازه تری را

 کسی که میشکند در خودش اگر که به جایش             کنار تو بنشانند دیگران دگری را

 برایم از من وتو قصه ای بگو که بخوابم                        بیا و زمزمه کن داستان دیو و پری را

 سفر چقدر قشنگ است با تو ، کاش دوباره                 نصیبمان بکند شعر ، اینچنین سفری را….

 

پریده و حالا هیچی