روزی برای طلوع دوباره. 
نوزدهمین طلوعی که نمی دانم غروبش به کجا ختم خواهد شد. 
نوزدهمین مسیری از من، خنده های بی اندیشه،غم های درد گستر، حواس ناشناس و خاطره های ساخته نشده. 
بهتر نیست به مقصد نیندیشیم
و از مسیر نوزده سالگی لذت ببرم؟